Otras Sonrisas (Other Smiles), a cartoon about empathy and compassion by Global Dialogues


როდესაც ჩვენ პატარა დასახლებაში ახალი მეზობლები გამოჩნდნენ, გამიხარდა რადგან , სასიამოვნო და კეთილი ხალხი ჩანდა თუმცა ზემდეტად ჩუმი ის მეუღლესთან ერთად გადმოვიდა, თან ძაღლი მოიყვანა, რომელსაც სულ ეძინა მეუღლე მორცხვი ჩანდა … მგონი იშვიათად ეძინა… თუმცა, როდესაც დამინახავდა სულ მიღიმოდა სულ მიკვირდა რატომ რატომ გვექცეოდნენ ცოტა უცანურად მიუხდავად ყველაფრისა, მისი ლამაზი და ტბილი ღიმილი გულში ჩამრჩა სხვა ღიმილი ეფუძნება ახალგაზრდების ჩანახატებს ვერ მივხვდი ასე უხეშად რატომ მოგვექცა მანამდე სულ გვესალმებოდა ხოლმე როდესაც შემომხვდებოდა ან როდესაც ძაღლთან ჩამოჯდებოდა ხოლმე სახლის წინ მაშინ ყველზე მეტად მშვიდი ჩანდა მუდამ ვჩერდებოდით და ვესაუბრებოდით მაგრამ ეს მანამ იყო ვიდრე ერთ დღეს, უბრალოდ არ მოგვესალმა ეს ამბავი დედას მოვუყევი ძალიან გაბრაზდა გამაფრთხილა არასდროს გავკარებოდი მათ სახლს მაგრამ მიზეზი არასოდეს აუხსნიათ რატო და ასეც ვიქცეოდი რამდენიმე დღის შემდეგ შევამჩნიე რომ არსად ჩანდა ისიც კი ვიფიქრე რომ გადავიდნენ შემდეგ ძაღლი შევამჩნიე მათ სახლთან და მივხვდი რომ შინ იყვნენ, უბრალოდ გარეთ არ გამოდიოდნენ. ღამე მათ სახლში სინათლე შევამჩნიე სახლში იყვნენ და ტელევიზორს უყურებდნენ გადავწყვიტე თავად მენახა როგორ არიან მაგრამ დედამ გაიგო და არ გამიშვა ჩემი საქციელის გამო მამასთანაც კი იჩხუბა და ასე დაძაბულად გავატარეთ რამდენიმე დღე ერთ დღეს მშობლების საუბრიდან შევიტყვე ჩვენი მეზობლების გაძევებას აპირებდნენ საერთოდ არ მესმოდა რატომ ამბობდნენ რომ ასეთი ადამიანები ჩვენ სამეზობლოში არ უნდა ცხოვრებდნენ და რომ უნდა გვეიძულებინა დაეტოვებინათ საცხოვრებელი რატომ? რატომ ექცეოდნენ ასე ცუდად ახალ მეზობლებს? ოჯახის უფროსი დილით ადრე გადიოდა სულ მიკვირდა რატომ გვექცეოდნენ ცოტა უცნაურად. ვოცნებობდი ამ ოჯახს სიმშვიდე და სიხარული წვეოდა კვლავ რადგან არავინ ეკარებოდათ მე გადავწყვიტე დახმარება მაგრამ ისინი ხომ თითქმის არ გამოდიოდნენ სახლიდან იქნებ რეალური პრობლემა აქვთ იქნებ რამე შეემთხვათ? იქნებ დახმარება სჭირდებოდათ? მიუხედავად იმისა, რომ ვერაფრით გავიგე რატომ იყვნენ ეს ადამიანები ჩვენთვის საშიში გადავწყვიტე მათი დახმარება და ჩვენი უსაფრთხოების დაცვაც, სიმართლე გითხრათ, ვერ გავიგე რატომ გაურბოდნენ ამ ხალხს ისინი ხომ ისეთი თბილები იყვნენ ის ნამდვილად სხვაზე მეტ დროს ატარებდა სახლში ხანდახან ხასიათზეც არ იყო , მაგრამ ყველას ჰქონია მძიმე დღე ცხოვრებაში ერთხელ მაინც არა? მათთან სტუმრობის შემდეგ მივხვდი მაშინაც კი როდესაც ადამიანებზე ცუდი გვესმის ისინი არ უნდა გავკიცხოთ და გავრიყოთ სულ მცირე, სანამ არ შევხვდებით და არ გავიგებთ მათ ამბავს, შეიძლება იმის გამო რომ ადამიანი განსხვავებულია, სხვამ არ მიიღოს მაგრამ თუ ჩვენ შევეცდებით შეიძლება მათი სახით ახალი ნამდვილი მეგობრები შევიძინოთ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,